1974 Constitution of the Socialist of the Republic of the Union of Burma (Myanmar) of Legislation
1974 Constitution of the Socialist of the Republic of the Union of Burma (Myanmar) of Legislation
Introduction
We goanna introduce
about the Constitution of the Socialist of the Republic of the Union of
Burma (Myanmar) in 1974. The 1974 Constitution, officially the Constitution
of the Socialist Republic of the Union of Burma (Myanmar) was the Second
Constitution to be written, was approved in 1973 and was adopted on 3rd
January 1974. It created a unicameral legislature called the People’s
Assembly [Pyithu Hluttaw] and represented by members of the Burma Socialist
Programme Party {BSPP] (မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဥ်ပါတီ)
as the
only legal party. Each term was 4 years. U Nay Win became the president
at this time. This Constitution included 209 Articles divided into 16
Chapters.
This constitution is
the only unicameral legislature constitution of all three if Myanmar’s
Constitution and it leads Myanmar to be a Socialist Country. After the approval
of constitution of the Socialist Republic of the Union of Burma the first
election of Constitution was held between 27th January and 10th
February 1974.
This election result
was the Burma Socialist Programme Party lead by U Nay Win won 451 seats out of
451 seats in People’s Assembly (Pyithu Hluttaw). This election result had made
Myanmar at that time Burma into a one-party state with the Burma Socialist
Programme Party as the sole legal party and lead the state into a socialism
state. The first president of the Socialist Republic of the Union of the Burma
was U Nay Win, the chairman of the Burma Socialist Programme Party.
What is a constitution?
The vast majority of
contemporary constitutions describe the basic principles of the state, the
structures and processes of government and the fundamental rights of citizens
in a higher law that cannot be unilaterally changed by an ordinary legislative
act. This higher law is usually referred to as a constitution.
A constitution is a
set of fundamental legal-political rules that;
1) are binding on
everyone in the state, including ordinary law-making institutions
2) concern the
structure and operation of the institution of government, political principles
and the rights of citizens
3) are based on
widespread public legitimacy
4) are harder to change
than ordinary laws (e.g., a two-thirds majority vote or a referendum is needed)
5) as a minimum, meet
the internationally recognized criteria for a democratic system in terms of
representation and human rights.
Why does a Country
need a constitution?
A country needs a
constitution because of the following facts. They are:
1) It lays out the
important guidelines that govern decision making within the various societies
of the country.
2) It lays down the
ideals that form the basis of the kind of country that its citizens aspire to
live in.
3) It serves as an
asset of rules and principles as the basis by which the country has to be
governed.
4)
It provides rules to safeguard the interests of minorities
and prevent any kind of domination by the majority on minorities.
5)
It lays down rules that guard against the misuse of power by
any politician leader.
6) It also provides
rights to its citizens and protects their freedom.
Chapters of the
Constitution of the Socialist of the Republic of the Union of Burma (Myanmar)
[1974]
There are 16
chapters included in 1974 Constitution of the Socialist of the Republic
of the Union of Burma (Myanmar). They are as follows.
Chapter 1.
The State
Chapter 2.
Basic Principles
Chapter 3.
State Structure
Chapter 4.
Pyithu Hluttaw
Chapter 5.
Council of State
Chapter 6.
Council of Minister
Chapter 7.
Council of People’s Justices
Chapter 8.
Council of People’s Attorneys
Chapter 9.
Council of People’s Inspectors
Chapter 10.
People’s Councils
Chapter 11.
Fundamental Rights A Duty of Citizens
Chapter 12.
Electoral System
Chapter 13.
Recall, Resignation and Replacement
Chapter 14.
State Flag, State Seal, National Anthem, And State Capital
Chapter 15.
Amendment of the Constitution
Chapter 16.
General Provisions
How many types of
main Branches in Constitution?
The 1974 the Constitution
of the Socialist of the Republic of the Union of Burma (Myanmar), also
known as Myanmar, established several branches of government. The three main
branches include:
1) Executive Branch
2) Legislative Branch
and
3) Judicial Branch
Executive Branch: Headed by the
President and represent the State. The chairman of the Council of State shall
be the President of the Republic. The Chairman of the Council of State shall
sign the laws, rules and resolutions passed by the Pyithu Hluttaw as well as the
orders promulgated by the Council of State. These shall be promulgated in the
official Gazette.
Legislative Branch: Consists of a
unicameral assembly known as the Pyithu Hluttaw, the Pyithu Hluttaw is the
highest organ of state power. It exercises the sovereign powers of the State on
behalf of the people.
The Pyithu Hluttaw
shall be formed with People's representative elected directly by secret ballot
by citizens who have the right to vote under the constitution and other electro
laws. The legislative power of the State is vested solely in the Pyithu
Hluttaw.
Judicial Branch: The following
Judicial Organs shall be constituted in the State-
1. the Council of
People's Justice;
2. State Judges'
Committee, Divisional Judges' Committee;
3. Township Judges'
Committee and
4. Ward Judges'
Committee, Village-tract Judges' Committee.
The Council of
People's Justices shall super all judicial organs and courts within the State.
Legislation
and Socialist Law
ယနေ့ကမ္ဘာတွင်
အဓိက ဥပဒေစနစ်ကြီးသုံးရပ်ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ အင်္ဂလိပ်ရိုးရာဥပဒေ [Common
Law System (or) Anglo-American Legal System]၊ ဆီဗီလ်ဥပဒေစနစ် [Civil
Law System (or) Code Law System (or) European Law System]၊
ဆိုရှယ်လစ်ဥပဒေစနစ် [Socialist Law System]တို့ ဖြစ်ကြသည်။
၉၅%သော ကမ္ဘာနိုင်ငံများသည် ထိုဥပဒေစနစ်ကြီး သုံးရပ်၏
ဥပဒေမိသားစု [Law Family] တစ်ခုခုတွင် ပါဝင်လျက်ရှိကြသည်။
ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံတော်တို့သည်
ဆိုရှယ်လစ် စီပွားရေးစနစ်ကို အခြေခံသော ဆိုရှယ်လစ် စီးပွားရေးစနစ်ကိုလည်း
ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်ဖြစ်သော ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတော်ကို ဖွဲ့စည်း ထူထောင်တည်ဆောက်ကြသည်။
ဤသို့ ဖွဲ့စည်းထူထောင်တည်ဆောက်ကြခြင်းသည် လုပ်သား ပြည်သူတို့က မိမိတို့ကြမ္မာကို
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် လုပ်သားပြည်သူတို့၏ အာဏာကို[1] ဖောက်ထုတ်ဆောင်ရွယ်နိုင်ရန်
ဖြစ်သည်။
ဆိုရှယ်လစ်ဒီမိုကရေစီ
နိုင်ငံတော် ဖွဲစည်းတည်ဆောက်ရန် နိုင်ငံတော်သည် ဆိုရှယ်လစ် ဥပဒေ ရေးရာမူကို
ချမှတ်သည်- “ဆိုရှယ်လစ်ဥပဒေရေးရာဟူသည် ဆိုရှယ်လစ်စနစ် တည်ဆောက်ရန် မူဝါဒများကို
ဥပဒေဖြင့် အကောင်အထည်ဖော် ပြဌာန်းထောက်ကူရခြင်းဖြစ်သည်”[2]
ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေများသည် နိုင်ငံသားလုပ်သားပြည်သူများ၏
အကျိုးစီးပွားကို ပိုးထမ်းဆောင်ရန် ပြဌာန်းထားရှိသည်။
ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံတော်က
ပြဌာန်းထားသော ဥပဒေတို့သည် ဆိုရှယ်လစ်ဥပဒေရေးရာမူများနှင့် အညီ တိကျစွာ
ရေးသားပြဌာန်းထားသည်။ နိုင်ငံတော်နှင့် ဥပဒေသည် ဒွန်တွဲတည်ရှိခဲ့သည်။
ဥပဒေမရှိလျှင် နိုင်ငံမရှိဟူသော ပြဿနာသည် မျက်မှောက်ကမ္ဘာတွင် မတွေ့ရှိရသေးချေ။ ဥပဒေသည်
နိုင်ငံတော်၏ကဏ္ဍစုံတွင် သော့ချက်ဖြစ်နိုင်၍ နိုင်ငံတော်တွင်အရေးပါလှသည်။
နိုင်ငံသားများက
ဆိုရှယ်လစ်ဒီမိုကရေစီကျင့်စဥ်နှင့်အညီ ရွေးချယ်တင်မြှောက်ထားသော နိုင်ငံတော်၏
အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းကြီးဖြစ်သည့် ပြည်သူ့ကိုယ်စားလှယ်များ စုဝေးရာ
လွှတ်တော်သည် နိုင်ငံတော်၏ အကျိုးစီးပွား၊ လုပ်သားပြည်သူများ၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်
ဥပဒေများကို ပြဌာန်းပေးသည်။ ထို့ကြောင့်နိုင်ငံတော်၏
အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ဥပဒေပြုကဏ္ဍက ပြဌာန်းပေးသည့်
ဥပဒေများနှင့်အညီ နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်းများ၊ နိုင်ငံတော် ယန္တရားများ၊
နိုင်ငံသားအားလုံးက လိုက်နာ ကျင့်သုံးဆောင်ရွက်ကြရသည်။
ပြည်ထောင်စု
ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်တွင် “နိုင်ငံတော်၏
ဥပဒေပြုမှု အာဏာသည် ပြည်သူ့လွှတ်တော်၌သာ တည်သည်”[3]ဟု
လည်းကောင်း၊ ဆိုဗီယက် ဆိုရှယ်လစ် ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံတွင် “ဥပဒေများကို
ဆိုဗီယက် ဦးစီးလွှတ်တော်ချုပ်က ပြဌာန်းသည် သို့မဟုတ် ဆိုဗီယက်
ဦးစီးလွှတ်တော်ချုပ်၏ အဆုံးအဖြတ်ဖြင့် တမျိုးသားလုံး၏ ဆန္ဒခံယူပွဲ ကျင်းပကာ
ဦးစီးလွှတ်တော်ချုပ်က ပြဌာန်းသည်”[4]ဟုလည်းကောင်း
တရုတ်ပြည်သူသမ္မတနိုင်ငံတွင် “အမျိုးသားပြည်သူ့ ကွန်ဂရက်သည် ဥပဒေများကို
ပြုလုပ်သည်”[5]ဟုလည်းကောင်း
ပြဌာန်းထားရှိ သည်ကို လေ့လာတွေ့ရှိရပေသည်။
“ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံတော်တို့တွင် ဥပဒေပြုကဏ္ဍက ပြဌာန်းထားသော
ဥပဒေများကိုသာလျှင် ဥပဒေ၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကြကြောင်း၊ တနည်းဆိုသော်
နိုင်ငံဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေကြီးက အပ်နှင်းထားသော ဥပဒေပြုကဏ္ဍက ပြဌာန်းပေးသည့်
ဥပဒေများကိုသာလျှင် ဥပဒေ ဒီကရီအဆင့်မြင့်သည်ဟု မှတ်ယူကြကြောင်း၊ ထိုဥပဒေများမှ
ထပ်ဆင့်ပွားများထုတ်ပြန်ကြသော ဗဟိုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ၊
ဝန်ထမ်း အဖွဲ့အစည်းများ၏ စည်းမျဉ်း၊ စည်းကမ်းအမိန့် ညွှန်ကြားချက်
လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသည် ဥပဒေကဲ့သို့ အာဏာတည်သည့် ဥပဒေအမျိုးအစားများ
ဖြစ်ကြသော်လည်း ဥပဒေဒီကရီအဆင့်နိမ့်သည်ဟု မှတ်ယူကြကြောင်း”[6]ကို ပါမောက္ခ ဒေါက်တာ ရာနာဒေးဗစ်က
၎င်း၏ “ယနေ့ကမ္ဘာရှိအဓိကဥပဒေစနစ်များ” စာအုပ်တွင် ရေးသားထားသည်။ ဤသည်မှာ
ဥပဒေပြုကဏ္ဍမှ ဥပဒေများ၏ အရေးပါကြီးမားမှုနှင့် ဥပဒေရေးရာ ညီညွတ်စေမှုစွမ်းအားကို
ဖော်ညွှန်းလျက်ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏
ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံကဥပဒေ ပုဒ်မ ၂၀၃ တွင်-
(က) နိုင်ငံတော်ကောင်စီနှင့် ဗဟိုအာဏာပိုင်
အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေကိုလည်းကောင်း၊ ပြည်သူ့လွှတ်တော်က
ပြဌာန်းထားသော ဥပဒေများ၊ နည်းဥပဒေများ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လည်းကောင်း
မဆန့်ကျင်စေပဲ၊ စည်းမျဉ်းများ၊ စည်းကမ်းများ၊ အမိန့်များ၊ ညွှန်ကြားချက်များနှင့်
လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို လိုအပ်သလိုထုတ်ပြန်နိုင်သည်။
(ခ) ဒေသဆိုင်ရာ
အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို လည်းကောင်း၊
ပြည်သူ့လွှတ်တော်က ပြဌာန်းထားသော ဥပဒေများ နည်းဥပဒေများ ဆုံးဖြတ်ချက်များ
ကိုလည်းကောင်း သက်ဆိုင်ရာဒေသအတွက် အမိန့်များ ညွှန်ကြားချက်များနှင့်
လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ကို လိုအပ်သလို ထုတ်ပြန်နိုင်သည်” ဟု ပြဌာန်းထားရှိသည်။
ထို့ပြင်
အခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ ၁၁၂(ဃ)အရ ပြည်သူ့ဥပဒေ အကျိုးဆောင်အဖွဲ့၏တာဝန်မှာ “ဗဟိုနှင့်
ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဝန်ထမ်းအဖွဲ့အစည်းများ၏
လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဥပဒေနှင့် မညီညွတ်ကြောင်းတွေ့ရှိပါက နိုင်ငံတော်ကောင်စီသို့
တင်ပြခြင်း” ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ ပြည်သူ့ဥပဒေအကျိုးဆောင်အဖွဲ့ဥပဒေ ပုဒ်မ၇(က)အရ
ပြည်သူ့ ဥပဒေအကျိုးဆောင်အဖွဲ့၏လုပ်ပိုင်ခွင့်မှ, “ဗဟိုအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ
ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်းများက ထုတ်ပြန်သည့်အမိန့် ညွှန်ကြားချက်
ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ဥပဒေနှင့် ညီညွန်ခြင်း ရှိမရှိ စိစစ်ခြင်း” ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ အခြေခံဥပဒေ
ပုဒ်မ ၇၃ (ဍ)အရ၊ နိုင်ငံတော် ကောင်စီသည် “ဗဟိုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ၏
ဆုံးဖြတ်ချက်များ အမိန့်များသည် ဥပဒေနှင့်ကိုက်ညီခြင်း မရှိပါက ပယ်ဖျက်ခြင်း”
ဟုလည်းကောင်း တိကျစွာ ပြဌာန်းထားရှိပေသည်။
အထက်ဖော်ပြပါ
အခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ၇၃(ဍ)၊ ပုဒ်မ၁၁၂(ဃ)၊ ပုဒ်မ၂၀၃(က)(ခ) နှင့် ပြည်သူ့ဥပဒေ
အကျိုးဆောင်အဖွဲ့ဥပဒေ ပုဒ်မ၇(က)တို့ကို ခြုံငုံပေါင်းစပ်လေ့လာသော်
ဥပဒေပြုကဏ္ဍက ပြဌာန်းထားသော ဥပဒေများနှင့် အညီသာလျှင် ဆောင်ရွက်ကြရကြောင်း၊
ဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲပြီး ဆောင်ရွက်ခွင့်မရှိကြောင်းတို့သည်
အခြေခံဥပဒေကြီးနှင့် ဥပဒေပြုကဏ္ဍ ၏ ပြလုပ်ပြဌာန်းဥပဒေများကို အားလုံးက တိကျစွာ
လိုက်နာဆောင်ရွက်ကြရကြောင်း ပေါ်လွင် ထင်ရှားလှပေသည်။
ဤသည်မှာ
ဥပဒေ၏ကြီးစိုးမှုလွှမ်းမိုးမှု[7]သည် ဆိုရှယ်လစ်ဥပဒေမိသားစုဝင်
နိုင်ငံတော်၌ တည်ကြည်လေးနက်သော ဥပဒေ၏ အခန်းကဏ္ဍကို တွေ့မြင်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်
ဥပဒေ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ဆိုရှယ်လစ်နိုင်ငံံတော်တွင် တိကျနက်ရှိုင်းကျယ်ဝန်း၍ အရေးပါ အရာရောက်သော
ဆိုရှယ်လစ် တည်ဆောက်ရေး ကရိယာဖြစ်သည်ကို ယနေ့အချိန်တွင် ငြင်းချက်ထုတ်၍ မရနိုင်ပါ။
ပြည်သူ့လွှတ်တော်၏
အနက်အဓိပ္ပာယ်
Pyithu Hluttaw is
the lower house of the Pyidaungsu Hluttaw, the bicameral legislature of Myanmar
(Burma). It is also known as the House of Representatives and consists of 440
seats. The Pyithu Hluttaw is responsible for legislating and debating on bills,
motions and other parliamentary affairs. The members of the Pyithu Hluttaw are
directly elected by voters.
What are the
functions of Pyithu Hluttaw?
၁၉၇၄ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ အခန်း(၄)အရ
ပြည်သူ့လွှတ်တော်သည် နိုင်ငံတော်၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
နိုင်ငံတော်ကောင်စီနှင့် ဗဟိုအာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်းများကို ပြည်သူ့လွှတ်တော်က
ဖွဲ့စည်းပေးရသည်။ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဥ် ပါတီဝင် များသည် ပြည်သူ့လွှတ်တော်
အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသည်။[8] လွှတ်တော်၏သက်တမ်းမှာ
လေးနှစ် ဖြစ်သည်။ ပြည်သူ့လွှတ်တော်သည် နိုင်ငံတော်၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့်
အားလျော်စွာ အောက်ပါအဖွဲ့အစည်းများကို ဖွဲ့စည်းပေးရသည်။[9] [10]
ဗဟိုအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ
Ø ဝန်ကြီးအဖွဲ့
Ø ပြည်သူ့တရားသူကြီးအဖွဲ့
Ø ပြည်သူ့ဥပဒေအကျိုးဆောင်အဖွဲ့
Ø ပြည်သူ့လုပ်ငန်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့
Ø လွှတ်တော်အဖွဲ့အစည်းများ
Ø သဘာပတိအဖွဲ့
Ø နိုင်ငံတော်
ကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးရာ ကော်မီတီ
Ø လွှတ်တော်ရေးရာ
ကော်မီတီများ
သဘာပတိအဖွဲ့
လွှတ်တော်ကိုကြီးကြပ်ရန်အတွက်
လွှတ်တော်အစည်းအဝေး တစ်ကြိမ်စတိုင်း သဘာပတိ အဖွဲဝင်များကို ရွေးချယ်ရသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်ကျင်းပသော လွှတ်တော်အစည်းအဝေးတွင် ယာယီ သဘာပတိကို
ဦးစွာရွေးချယ်ပြီးမှ သဘာပတိအဖွဲ့ကိုဆက်လက်ရွေးချယ်သည်။ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီး
တခုစီမှ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်များသည် ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီး အလိုက်
မိမိတို့အထဲမှ သဘာပတိအဖွဲ့ဝင် တဦးကျစီကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ရသည်။
သဘာပတိအဖွဲ့ဝင်များသည် လွှတ်တော် အစည်းအဝေးကျင်းပသည့်နေ့များတွင် ပြည်နယ်နှင့်
တိုင်းဒေသကြီးအမည် အက္ခရာစဥ်အလိုက် အလှည့်ကျ သဘာပတိများအဖြစ် တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်
ကြရသည်။[11]
နိုင်ငံတော်ကောင်စီ
ပြည်သူ့လွှတ်တော်သည်
အဖွဲ့ဝင် ၂၉ဦးပါဝင်သော နိုင်ငံတော်ကောင်စီကို ဖွဲ့စည်းပေးရသည်။ ပြည်သူ့လွှတ်တော်
ကိုယ်စားလှယ်များက ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးအလိုက် မိမိတို့အထဲမှ တဦးကျစီ ရွေးချယ်တင်မြှောက်လိုက်သော
နိုင်ငံတော် ကောင်စီဝင်တစ်ဆယ့်လေးဦး၊ လွှတ်တော်မှ ရွေးချယ်တင်မြှောက်လိုက်သော
နိုင်ငံတော် ကောင်စီဝင် တစ်ဆယ်လေးဦး၊ ဝန်ကြီးအဖွဲ့မှ ဝန်ကြီးချုပ်တစ်ဦးတို့
ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်ကောင်စီ ဥက္ကဌသည် သမ္မတဖြစ်သည်။
ဗဟိုအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ
လွှတ်တော်မှ
ချမှတ်ထားသော လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူဆောင်ရန်အတွက် ဝန်ကြီးအဖွဲ့ကို
ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် အနည်းဆုံးတဆယ့်ငါးဦးမှ အများဆုံး
နှစ်ဆယ့်ငါးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းရသည်။ ပြည်သူ့တရားသူကြီးအဖွဲ့ကို ပြည်သူ့လွှတ်တော်
ကိုယ်စားလှယ် အနည်းဆုံး ငါးဦးမှ အများဆုံး ကိုးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းရသည်။ ပြည်သူ့ဥပဒေ
အကျိုးဆောင်အဖွဲ့ကို ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် အနည်းဆုံး ငါးဦးမှ
အများဆုံးကိုးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းရသည်။ ပြည်သူ့လုပ်ငန်း စစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ကို
ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် အနည်းဆုံး ငါးဦးမှ အများဆုံးကိုးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းရသည်။
ထိုအဖွဲ့များအတွက် အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်ကို ရွေးချယ်ထားပြီးဖြစ်သောနိုင်ငံတော်ကောင်စီက
သတ်မှတ်သည်။
နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးကော်မီတီ
နိုင်ငံတောင်ကောင်စီဥက္ကဌနှင့် အတွင်းရေးမှူးမှအပ
ကျန်ကောင်စီဝင်များမှ လေးဦး၊ ဝန်ကြီးအဖွဲ့မှ ဝန်ကြီးချုပ်၊ ကာကွယ်ရေး၊
နိုင်ငံခြားရေး၊ ပြည်ထဲရေး၊ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် သက်ဆိုင်သောဝန်ကြီးများ
စုစုပေါင်း၉ဦးပါဝင်သည်။
Article 44
The legislative power of the State is vested solely in the Pyithu
Hluttaw.
Article 47
The Pyithu Hluttaw shall have exclusive power to enact laws relating to
State economic plans, annual budget and taxation.
Article 48
The Pyithu Hluttaw shall decide-
(a) important matters only by a vote of 75 per cent of all of
its members;
(b) ordinary matters by a vote of more than half of all its members and;
(c) as to whether any matter is important or ordinary by a vote of more than
half of the members present.
Article 54
The Pyithu Hluttaw shall-
(a) constitute various Affairs Committees of the Pyithu Hluttaw relating to
economic, financial, social, public administrative, legislative,
foreign, national races and other affairs, with members elected from among
those of the Pyithu Hluttaw;
(b) in accordance with law constitute a National Defence and Security
Committee consisting of a suitable number of members of the Council of State
and of the Council of Ministers.
Article 55
The Pyithu Hluttaw shall enact a law to enable the Council of People's
Inspectors to conduct inspections through committees to be
formed by it, to determine whether or not the activities and the work of the
following bodies are beneficial to the interests of the people:-
(a) Local Organs of State Power;
(b) Ministries;
(c) Bodies of Public Services and
(d) such other organisations as may be prescribed by law
Legislation, the preparing and enacting of laws by local, state, or
national legislatures. In other contexts it is sometimes used to apply to
municipal ordinances and to the rules and regulations of administrative
agencies passed in the exercise of delegated legislative functions.
Conclusion
A person at least as
reflective about the role of law in society and the relation of lawmaking
institutions to each other as he was concerned about the particular lawmaking
task at hand.
Legislation is
therefore regarded as the most important source of law in the prevalent times. Hence,
it is concerned to be the codified form of law which is commanded by the
sovereign. to the common masses, and it becomes a predicament situation to
regard legislation as the authoritative source of law. Legislation is one of
the foremost and most important sources of law in today's world. Most countries
in today world regard legislation as an essential source of law and follow this
system of lawmaking. Custom and precedent as legislation as a source of law
tries to bring uniformity by avoiding the ambiguity.
[1] People’s Power of Authority
[2] The words “Principle of Socialist
Legality” express this subordination of Law to the Policy for Building socialism,
Major Legal System in the World today [p-154]
[3] ပြည်ထောင်စု
ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ပုဒ်မ(၄၄)
[4] Art 108 of USSR Constitution “…
Laws of the USSR shall be enacted by the Supreme Soviet of the USSR by a nation-wide
vote (referendum) by decision of Supreme Soviet of the USSR
[5] Art 22(2) of the Constitution of
the People’s Republic of China “The National People’s Congress exercises the
following functions and powers; … to make Laws:”
[6] Major Legal Systems in the World
today, by Prof. Dr. Rene David p-178 (Comparative Studies)
[7] Supremacy of enacted Law
[8] The Constitution of the Socialist Republic
of the Union of Burma (1974), Chapter IV: Pyithu Hluttaw
[9] Moscotti၊ Albert D.
(1977), Burma's Constitution and Elections of 1974, Institute of Southeast
Asian Studies။ pp. 171–172။
[10] ပြည်ထောင်စု ဆိုရှယ်လစ်
သမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် ပြည်သူ့လွှတ်တော်ဥပဒေ [၁၉၇၄]
[11] ပြည်ထောင်စု
ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် ဖွဲစည်းပုံအခြေခံဥပဒေ [၁၉၇၄]
Comments
Post a Comment